Vi ste ovde: Početna Šta obići Ne propustite Lovni turizam

Lovni turizam

Lovišta na teritoriji Opštine Bijeljina imaju povoljne prirodno-geografske odlike i bogat fond divljači, zatim izuzetno povoljan saobraćajni položaj jer se nalaze u blizini najznačajnijih saobraćajnih linija i raskrsnica puteva i to ne samo regionalnih, nego i magistralnih i međunarodnih. Drumske veze povezuju lovišta sa svim značajnim turističkim punktovima u Republici Srpskoj. Organizovanost i materijalna obezbeđenost u lovištima su na zadovoljavajućem nivou uz stalno poboljšavanje.

S obzirom da u samim lovištima trenutno nema receptivnih objekata koji su opremljeni za smeštaj gostiju, ali se u narednom periodu planira njihova gradnja, za sada se inostranim lovcima koji dolaze u naša lovišta organizuje smještaj u nekom od velikog broja receptivnih ugostiteljskih objekata kako u Bijeljini tako i u njenom neposrednom okruženju.

To su hoteli „Drina“ i „Šico“, moteli: „ Azuro“, „Perić“, „Neno“, „Despotović“, „Monako“ i hotel „Sveti Stefan“ u banji Dvorovi pored Bijeljine.

Pored uživanja u samom lovištu, turistima-lovcima organizuju se posjete znamenitostima Semberskog kraja i grada Bijeljine.

Pored Drine i Save, i u manjim vodenim tokovima veliko je bogatstvo slatkovodne ribe. Drinska riba se odlikuje posebnim kvalitetom zbog čega je posebno i atraktivna za ribolov.

Sportski ribolov je još jedna značajna ponuda lovišta koja doprinosi njihovoj turističkoj prezentaciji.

U večernjim satima turistima-lovcima organizuju se tematska druženja

Svake godine krajem avgusta Lovačko udruženje „Semberija“ organizuje manifestaciju „Sabor lovaca“ kada se okupljaju lovci iz udruženja i uz takmičarske igre (gađanje glinenih golubova, povlačenje konopca..), gdje se pokazuju spretnost, snaga i izdržljivost, takmiče se, druže, pripremaju lovačke specijalitete i prepričavaju lovačke podvige.

Lovačko udruženje „Semberija“ takođe u lovištu „Bijeljina I“ organizuje komercijalni lov fazana-izletanje fazana pred pušku. Učesnici su najčešće inostrani lovci iz Italije, Njemačke, susjedne Hrvatske i Srbije.

Lovišta na teritoriji opštine Bijeljina imaju povoljne uslove za razvoj lovnog turizma, ali se mora posebna pažnja posvetiti promotivnim aktivnostima radi lakšeg pristupa informacijama zanteresovanim inostranim lovcima. Izgradnja receptivnih objekata u samim lovištu omogućila bi smještaj i ugodniji boravak lovaca na teritoriji lovišta, a samim tim i veći prihod od lovnog turizma.

Lovište „Bijeljina 1“

Lovište „Bijeljina I“ se prostire u sjeveroistočnom dijelu Republike Srpske na površinama šuma, zemljišta i voda opštine Bijeljina. Veći dio lovišta se nalazi u riječnim zaravnima srednjeg toka rijeke Save i donjeg toka rijeke Drine, i kao takvo obuhvata veći dio ravne Semberije. Nekada su na ovom prostoru bili nepregledni šumski kompleksi, ispresjecani močvarama, mrtvajama, staračama i livadama, gdje su plandovala stada goveda i ovaca, krda konja i svinja, jata gusaka, pataka i druge peradi. Okolina Bijeljine je obilovala šumama topole, hrasta, jasena, bresta i vrbe. Gledajući sa Majevice njihov odsjaj je imao bijelu boju pa je Bijeljina po tome i dobila ime.

Prirodni uslovi lovišta: reljef, klima i vegetacija zajedno sa mirom u lovištu, konfiguracijom terena i opštom pogodnošću lovišta su najvažniji ekološki faktori za opstanak i reprodukciju divljači.

Na području lovišta “Bijeljina I“ zastupljeno je livadsko tlo koje se još naziva i humusni aluvijum. Ovo zemljište se uglavnom obrazuje u centralnom dijelu profila gdje usled smanjenog inteziteta sedimentacije dolazi do obrazovanja humusnog horizonta.

Na ovom području klima je pod uticajem hladnih vazdušnih masa iz istočne Evrope, koje dolaze preko severoistočnih dijelova Panonske nizije. Iz zapadne i sjeverozapadne Evrope prodiru vazdušne mase, a rijeka Drina omogućava prodor vazdušnih masa iz Dinarskog zaleđa. Planina Majevica predstavlja prirodnu barijeru za prodor vazdušnih masa sa juga i jugozapada. Podgorina Majevice djeluje kao vjetrozaštitni pojas, jer je bogata šumom, pa je čestina vetrova ovde nešto manja.

Hidrografske prilike u lovištu „Bijeljina I“ karakterišu rijeka Drina koja protiče istočnim dijelom lovišta i rijeka Sava koja sa sjevera čini jednim dijelom, prirodnu granicu lovišta.

Sava je najveća rijeka u Semberiji i svi vodotoci pripadaju njenom slivu. Bogatija je vodom u ljetnjoj, nego u zimskoj polovini godine. Najviši srednji mjesečni vodostaj je u aprilu (441 cm), a najmanji u avgustu (128 cm). U neposrednom slivu rijeke Save je veliki broj bara i močvara koje privlače veliki broj ptica.

Drina je druga velika rijeka Semberije. Donji dio toka kojim protiče kroz njen istočni rub ima neposrednu površinu od 2 133 km². U ovom dijelu zbog krupnog nanosa tok je sav u meandrima i nanosima. Drina ima neravnomeran vodeni režim. Najviši srednji mjesečni vodostaj ima u maju (258 cm), a najniži u septembru (153 cm). Srednji godišnji vodostaj je 207 cm. Veliki vodostaji se javljaju u proleće i jesen, a najmanji u toku ljeta.

Lovište je ispresjecano tokovima brojnih rječica kao što su: Lukavac, Gnjica, Stupanj, Žilovita Dašnica, Prva i Druga Dašnica, Brijesnica; kanalima: Dašnica, Janja, Majevički kanal, kao i mnoštvom bunara od kojih je najveći Egića bunar.

Na ovom području je takođe visok nivo podzemnih voda, pa bi se na osnovu svega moglo konstatovati da vode u lovištu ima dovoljno tokom cijele godine, ali zbog velike upotrebe agrohemijskih sredstava u intenzivnoj poljoprirednoj proizvodnji njen kvalitet nije na zadovoljavajućem nivo.

Lovište „Bijeljina I“ se najvećim dijelom nalazi u klimatskoj vegetacionoj zoni šume hrasta lužnjaka i graba, koja je karakteristična za nizijsko i blago-brežuljkasto područje. Od žitarica to su: kukuruz, pšenica, ječam i dr., od industrijskog bilja, šećerna repa, soja i dr., od krmnog bilja: lucerka, detelina, sirak i dr., od ljekovitog bilja: menta, kamilica i dr., od povrtarskih kultura: šargarepa, kupus, paradajz, crni i bijeli luk. Nekultivisana vegetacija se sastoji od kiselih trava i drugih korovskih biljaka. Analizom biljnih zajednica koje su zastupnjene u lovištu, nameće se zaključak da prirodna vegetacija u osnovi ima panonsko obeležje.

Lovište, kao osnovna organizaciona jedinica za gazdovanje u lovstvu, na području opštine Bijeljina ustanovljeno je prvi put davne 1919. godine. Sa istim je gazdovalo Lovačko udruženje „ Semberija“ Bijeljina.

Predato je na gazdovanje Lovačkom udruženju „Semberija“ Ugovorom o davanju na upravljanje i gazdovanje lovištem broj 04-332-187212-2/97 od 14.10.1997. godine sa sjedištem u Bijeljini, u ulici Meše Selimovića broj 15 i po nameni pripada i služi udruženim lovcima za sportsko-rekreativnu i lovno-privrednu delatnost. Udruženje broji 800 redovnih članova-lovaca, a po preporuci međunarodnih organizacija za lov i ekologiju primljen je jedan broj mladih, kao i preduzeća i organizacija, a u svojstvu „pomažućih“ članova kako bi iste uputili u ekologiju i očuvanje prirodnih resursa i divljači.

Lovačko udruženje „Semberija“ gazduje lovištem „Bijeljina I“ ukupne površine 42.204 ha od čega lovne površine obuhvataju 33.700 ha, a nelovne 5.904 ha.

Prema konfiguraciji terena lovište je ravničarskog tipa, s mjestimično blago valovitim površinama. Nadmorska visina lovišta kreće se od 80 do 210 m.

Pod divljači prema Zakonu o lovstvu smatraju se divlji sisari i ptice koje se kao dobra od opšteg interesa štite i koriste.

Osnovne vrste divljači u lovištu „Bijeljina 1“ su srna, zec i fazan. Pored navedenih vrsta divljači povremeno se pojavljuju i druge vrste (u prvom redu pernata divljač), najčešće za vreme sezonskih migracija u toku jeseni, zime i proleća. Brojnost im je veoma različita i kreće se od nekoliko primeraka do nekoliko hiljada. Najveću brojnost dostižu migracione vrste ptica i to one koje su istovremeno i stanarice i selice ( prepelice, grlice, divlje patke i dr.).

Pored ovih osnovovnih vrsta u lovištu se još sreće i poljska jarebica (Perdix perdix), ali je njena brojnost mala, tako da se ona ne može tretirati kao osnovna uzgojna vrsta divljači.

Na teritoriji lovišta „Bijeljina I“ nalazi se fazanerija za veštačku proizvodnju fazanske divljači sa sjedištem u lovnij sekciji Suho Polje. Površina fazanerije iznosi 7000 m², a godišnji kapacitet je 18 000 fazanskih pilića. Zatvoreni prostor za prihvat fazanskih pilića je 160 m², a prostor za skupne volijere iznosi 7 000 m².

Lovačko udruženje „Semberija“ godišnje unosi oko 3 200 fazančića u lovište, a 2007. godine unešeno je čak 7 200 fazančića. Značajni korisnici usluga fazanerije su njemački i italijanski lovci.

Mjere za sprečavanje šteta na divljači sprovode se prije svega mjerama zaštite. Zabranjeno je da se lovom ili na bilo koji drugi način uništi ili ugrozi opstanak bilo koje vrste divljači u lovištu. Zabranjeno je proganjanje, zlostavljanje ili namerno uznemiravanje divljači.

Zaštita divljači se vrši stalnom ili privremenom zabranom lova i lovostajem.

Lovačko udruženje „Semberija“ se graniči sa lovištima: „Bijeljina II“ kojim gazduje Lovačko udruženje „Golub“ Brodac, „Bijeljina III“ kojim gazduje Lovačko udruženje „Podrinje“ iz Janje i sa lovištem „Bijeljina IV“ kojim gazduje Lovačko udruženje „Crnjelovo“ iz Crnjelova.

Lovačko udruženje „Semberija“ je nosilac mnogih zajedničkih regionalnih aktivnosti koje se ogledaju u nizu poslova neophodnih za uspostavljanje uzajamne saradnje, istovremenog otvaranja lovne sezone, visine članarine, uslova korišćenja lovišta i drugih.

Vi ste ovde: Početna Šta obići Ne propustite Lovni turizam